| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
Afgelopen week bleek er een foto van Noah in de krant te staan. De gratis krant Dag, verkrijgbaar bij alle Albert Heijns en in het openbaar vervoer. Een foto van een glunderende Noah achter een stapel pannekoeken. 400.000 keer was zijn koppie verspreid. Let wel: ongevraagd. Het was niet moeilijk te bedenken hoe ze aan de foto gekomen waren, gewoon via de Google zoekmachine van mijn log geplukt. In eerste instantie verbouwereerd heb ik ze een mailtje gestuurd, en daarin vriendelijk geopperd dat ze wellicht beter een mailtje hadden kunnen sturen om toestemming te vragen. Hadden ze vervolgens gereageerd en excuses aangeboden dan had ik er niet zo'n punt van gemaakt. Maar wat denk je: helemaal niets! En dan wordt ik toch echt boos. Want het is toch mijn foto van mijn kind in mijn keuken die ze zo maar even bij een artikel plaatsen. Dat dat niet zo maar mag staat als een punt boven water. Maar hoe nu verder? Stappen ondernemen? Wat zouden jullie doen? Legaal bloggen, juridische aspecten van weblogs
Een paar maanden geleden kwam ik via de bloggel terecht op de weblog van Michael Stavorinus. Een weblog die net een dag daarvoor opgestart was. En ik viel even stil. Want ik las het verhaal van een gewone, leuke jongen van 13, wiens leven ineens een totaal andere wending kreeg. Bij Michael was kort daarvoor een tumor ontdekt, bij zijn hersenstam. Hij zou geopereerd gaan worden, moest aan de chemo, bestralingen. In een klap zou niets meer hetzelfde zijn. Zijn verhaal greep me aan en ik ben zijn weblog gaan volgen, elke dag. Toen zijn ouders in het ziekenhuis waren, in angst en onzekerheid moesten wachten tot hij uit de OK zou komen, ben ik in gedachten bij hen geweest, heb voor hen gebeden. Wat ik wist hoe dat voelde. Mijn kind lag ook ooit op de OK voor een hersenoperatie. Dat zijn momenten in je leven...... dan staat alles stil.... Michael had het zwaar na de operatie, had moeite met het gebruiken van een lichaamshelft, net als Noah, mijn zoon, die overal zo genadig door is gerold tot nu toe. Michael niet, die moet er voor knokken, elke dag weer. Er werd op zijn weblog om steun gevraagd, om lieve wensen, om post...... Dus ben ik kaartjes gaan sturen. Dat was wel het minste dat ik kon doen. Laten weten dat we met hem meeleefden. Elke week eentje, tot nu toe nog niet een keer vergeten. Dat kan ook niet, want mijn kinders vragen er regelmatig naar en zoeken kaarten voor hem uit. Er ligt nog een hele stapel voor hem klaar. Want weet je wat het is; een kaartje is zo gestuurd. Geen enkele moeite. En al kent hij me niet, als ik hem even blij kan maken, al is het maar voor een paar seconden, is het zo de moeite waard. Honderden kaarten en berichtjes heeft Michael zo gehad, van allerlei mensen, bekenden en vreemden. Zijn ziekenhuiskamer was behangen met post! Maar gisteren, voor het eerst, was er geen post voor hem. En dat kan niet hoor! En daarom vraag ik jullie om eens te gaan kijken op Michael's weblog, hem eens een kaartje te sturen (Als het even kan met een boot er op...:)), of een berichtje achter te laten. Want weet je: ik vind hem gewoon een kanjer! Ga er maar aan staan als je 13 bent! Als je plots zo ziek wordt...... Dan moet je soms heel bang zijn, en alleen, en verdrietig. En dan heb je alle steun zo hard nodig, en zo dubbel en dwars verdiend! Michael, ik hoop dat er snel betere tijden voor jou en je familie komen...... Enneh, deze blommen zijn voor jou hoor! Laat die kaarten maar komen: http://michaelstavorinus.web-log.nl/
Michael Stavorinus
Het Kerspel 32
8061 BE Hasselt

If you had one wish.........
Vandaag kreeg ik een mail toegestuurd waarin verwezen werd naar deze website: www.shaneswish.com Deze website gaat over de wens van Shane, een jongen van 7 uit Canada die al ruim twee jaar vecht tegen leukemie. 30 mei is hij jarig en hij heeft maar één grote wens; het wereldrecord van de grootste hoeveelheid kaarten ooit ontvangen te verbreken. Zijn doel: 350 miljoen kaarten! Dus, kom op, stuur een kaarje, de mijne is al op de bus! En zegt het voort! want 350 miljoen kaarten is een hééééééleboel......!
Vanochtend kwam ik op Internet deze oude foto's van ons huis tegen. Oorspronkelijk de hoefsmid (zie uitspanning voor paarden tegen de gevel), later fietsenmaker, waarna ook onze loods herrees. (Zie foto 2) Dat ons huis oud is wisten we al, helaas worden we daar regelmatig mee geconfronteerd! Om de woorden van een ras-èchte Huijbergenaar te citeren; "Het was nooit veul, en 't zal ook nooit veul worren." Hoe oud ons huis precies is weet eigenlijk niemand. Het is in ieder geval van voor 1900. De loods is er in de dertiger jaren vorige eeuw bijgeplaatst. Ter vergelijk een foto van hoe ons huis er nu uit ziet. Op de laatste foto zie je de Dorpsstraat van de andere kant, inclusief de brouwerij die er ooit gevestigd was. Leuk om te hebben, deze oude prenten! (Met dank aan www.wilhelmiet.nl!)

Laatste reacties